بانوان ترانه و سرود

اینکه حالا نشسته ام و میخواهم وبلاگ بروز کنم، نشانه این است که خیلی کار نکرده و نیمه تمام دارم که باید به زودی تمام کنم. دقیقا به همین دلیل هم با وبلاگم مهربان شده ام و میخواهم بنویسم و.. خلاصه بهانه است.. بهانه ای برای اینکه درس نخوانم..
اما خوب، حالا که آمده ام و اینجا نشسته ام، بهترست چیزی بنویسم، برای شما هدیه ای بدهم و...
در این روزها، اخباری که از افغانستان می آیند خوب نیستند. در این روزها، گاهی به شدت احساس بیچارگی می کنم، از اینکه نمیتوانم کاری بکنم و از اینکه چنین به نظر می رسد دنیا جای بهتری نمیشود، به این زودی ها نخواهد شد.

یک پناهگاه من در لحظات یاس و نا امیدی موسیقی است. توانایی نشاط آفرینی و امید بخشی موسیقی الهام بخش است. بی مرزی موسیقی و جهانی بودنش فرصتی برای نزدیکی فراهم می کند. پیامش در بیشتر موارد امید، شادمانی، عشق، مبارزه و مقاومت در برابر بی عدالتی است، مقاومتی پرشور تکان دهنده که هر کدام ما را به فکر کردن وامیدارد...

من به خصوص به موسیقی زنان علاقمندم، به موسیقی زنانه زنان.. چون در کشورهای چون افغانستان گاهی میبینیم که زنان ترانه های مردانه را زمزمه می کنند، یا بسیار دیده ایم که زن و جنسیتش در موسیقی هم مثل سایر عرصه های تفریحی، هنری مورد سوء استفاده قرار گرفته است.. ولی وقتی زنی با تمام وجود آنگونه که است میخواند و صدای قلب میلیون ها انسان (زن و مرد) میشود و باز حامل زنانگی خود است، به نظر من چیزی شبیه معجزه می آفریند. حد اقل در چند فرهنگ مسلط دنیا (بخصوص در فرهنگ اسلامی)، زمانی بوده است که خواندن یک حرفه ایده آل برای زنان نبوده و در بعضی موارد هنوز هم نیست.. شاید برای اینکه شعر و موسیقی از برهنه ترین و عمیق ترین وسیله های ابراز احساسات درونی بوده اند. و اینگونه بیان احساسات در فرهنگ مرد سالار بیش از حد "افشاگر" به نظر می رسد.. این که زن مالک صدای خود باشد و آن را در اختیار دیگران بگذارد، برای بعضی ها قابل تحمل نیست.

زنانی که با جسارت موسیقی را برگزیده اند و در عشق خود به موسیقی، لحظات ناب زیبایی را آفریده اند، به من امید میبخشند.

بعضی از بانوانی که از موسیقی شان لذت می برم:

سیواره نظر خان (یالا جانیم)
http://www.youtube.com/watch?v=-8uK3H2eY3Q&feature=related

این کلیپ سیواره را وقت داشتید تماشا کنید. نشاطش، زیبایی و آزادی حرکاتش، صدای خوبش.. همه تحسین بر انگیز اند.. یکی از نقاط قوت او در آمیختن ترانه های محلی، فولکوریک ازبیکی با موسیقی مدرن است.. این آهنگ مرا شادمان می کند. آشنایی با سیواره را مدیون قهرمان استاد ازبیکی ام هستم.


آبجیز (ادعا)
http://www.youtube.com/watch?v=0IMLhsvxVSY
این دو خواهر شیطان، شوخ، آگاه و متعهد را دوست دارم. نو آوری شان متحیرم می کند. در صنف موسیقی ام وقتی اولین بار کلیپ شان را تماشا می کردم، از حیرت و شادمانی دلم به پرواز آمده بود.

تراس چاپمن (شروعی تازه)
http://www.youtube.com/watch?v=7fNYEQYNjtg&feature=related

پری خوبم مرا با این بانو و کارهایش آشنا کرد. صدای توانمندی دارد و ترانه هایش پر معنی و الهام بخش اند.. به امید شروعی تازه بعد از هر ناتوانی و شکست.. بعد از هر دوره نا امیدی.

(زر سانگه)
http://www.youtube.com/watch?v=iziPJcgTORg&feature=related

این آهنگ زر سانگه را بسیار دوست دارم. (به خاطر اشتباه املایی معذرت میخوانم، الفبای پشتو در کمپیوترم نصب نیست). اگر داود حنیف نمیخواند بهتر میشد، نظر شما چیست؟ صدای این بانوی سرود رساست و ترانه اش به درونی ترین تارهای دلم چنگ می زند.

و اینجا باید بگویم که صدای خواهرم نورجهان هم بسیار وقت ها مونس تنهایی های من است.. امیدوارم به خواندن ادامه بدهد و موسیقی را جدی بگیرد و بسیار بیافریند و لذت ببرد..ویدیوی نورجهان را ندارم. نمیدانم صدا را چگونه بگذارم.. بنا بر این برای فعلا فقط عکسش را می گذارم..

در دنیایی که هر روز نشانه های فراوان از نازیبایی، رنج وفاصله میبینم، خاصیت زیبایی و مهر آفرینی موسیقی امیدبخش است.




شادکام باشید
شهرزاد