شعر خوب باشد. هم صحبت نکته دان. هوای دلکش. شام. آسوده گی. نه انتظاری در میان باشد، نه تنشی. نه کار ناتمامی ذهنت را به خود مشغول کند.
اسب باشد. علف چر باشد. گسترده. در دوردست کوه. اسبدوانی. باد باشد و زلف هایت.
شام باشد. جمعی نزدیک و صمیمی و همدل. غزل باشد. موسیقی باشد. مشاعره.
خانواده. بعد از ظهری در دشت. میله. آب بازی. آلو گیلاس. عکاسی.
جنب و جوش و بیروبار باشد. چراغ ها. همه آراسته باشند. بوی عطر. درخشش گلو بندها. پیراهن های رنگارنگ. مردان خوش پوش. زنان دلبر. شادمانی باشد. صدا. شور. هیجان.
چوکی راحتی باشد. کتاب مورد علاقه ات. روز فراغت. تیلیفون نباشد. انترنیت نباشد. جهان، خلاصه شود به تو، به چوکی، کتاب و طعم سیب تازه در دهنت.
یا مثل حالا. تنهایی باشد. موسیقی. چای مورد علاقه ات. شمالک. بالکنی. منظره کوه سبز روبرو. ذهنت بازیگوش.
شور زنده گی باشد. همیشه. در همه جا.. همراهت.
۲ نظر:
اگر انترنت نباشد, ما چطور اینجا بیاییم؟
شب ستای عزیز.. مهربانید شما.
ارسال یک نظر